Hanuman Chalisa in Assamese

॥ দোহা ॥ শ্ৰীগুৰু চৰন সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰু সুধাৰি। বৰনউঁ ৰঘুবৰ বিমল জসু, জো দাযকু ফল চাৰি॥ বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিৰৌং পৱন-কুমাৰ। বল বুধি বিদ্যা দেহু মোহিং, হৰহু কলেস বিকাৰ॥ ॥ চৌপাঈ ॥ জয হনুমান জ্ঞান গুন সাগৰ। জয কপীস তিহুং লোক উজাগৰ॥ ৰামদূত অতুলিত বল ধামা। অংজনি-পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥ মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী। কুমতি নিৱাৰ সুমতি কে সংগী॥ কংচন বৰন বিৰাজ সুবেসা। কানন কুংডল কুংচিত কেসা॥ হাথ বজ্ৰ ঔ ধ্ৱজা বিৰাজৈ। কাঁধে মূঁজ জনেঊ সাজৈ॥ সংকৰ সুৱন কেসৰীনংদন। তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বংদন॥ বিদ্যাৱান গুনী অতি চাতুৰ। ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥ প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিযা। ৰাম লখন সীতা মন বসিযা॥ সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিযহিং দিখাৱা। বিকট ৰূপ ধৰি লংক জৰাৱা॥ ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সঁহাৰে। ৰামচংদ্ৰ কে কাজ সঁৱাৰে॥ লায সজীৱন লখন জিযাযে। শ্ৰীৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লাযে॥ ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড़াঈ। তুম মম প্ৰিয ভৰতহি সম ভাঈ॥ সহস বদন তুম্হৰো জস গাৱৈং। অস কহি শ্ৰীপতি কংঠ লগাৱৈং॥ সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা। নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥ জম কুবেৰ দিগপাল জহাঁ তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁ তে॥ তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা। ৰাম মিলায ৰাজ পদ দীন্হা॥ তুম্হৰো মংত্ৰ বিভীষন মানা। লংকেস্ৱৰ ভএ সব জগ জানা॥ জুগ সহস্ৰ জোজন পৰ ভানূ। লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানূ॥ প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং। জলধি লাঁঘি গযে অচৰজ নাহীং॥ দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে॥ ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥ সব সুখ লহৈ তুম্হাৰী সৰনা। তুম ৰচ্ছক কাহূ কো ডৰ না॥ আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ। তীনোং লোক হাঁক তেং কাঁপৈ॥ ভূত পিসাচ নিকট নহিং আৱৈ। মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥ নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা। জপত নিৰংতৰ হনুমত বীৰা॥ সংকট তেং হনুমান ছুড़াৱৈ। মন ক্ৰম বচন ধ্যান জো লাৱৈ॥ সব পৰ ৰাম তপস্ৱী ৰাজা। তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥ ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ। সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ॥ চাৰোং জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা। হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিযাৰা॥ সাধু-সংত কে তুম ৰখৱাৰে। অসুৰ নিকংদন ৰাম দুলাৰে॥ অষ্ট সিদ্ধি নৌ নিধি কে দাতা। অস বৰ দীন জানকী মাতা॥ ৰাম ৰসাযন তুম্হৰে পাসা। সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥ তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ। জনম-জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥ অন্তকাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ। জহাঁ জন্ম হৰি-ভক্ত কহাঈ॥ ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ। হনুমত সেই সৰ্ব সুখ কৰঈ॥ সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা। জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা॥ জৈ জৈ জৈ হনুমান গোসাঈং। কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈং॥ জো সত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ। ছূটহি বংদি মহা সুখ হোঈ॥ জো যহ পঢ़ৈ হনুমান চালীসা। হোয সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥ তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা। কীজৈ নাথ হৃদয মহঁ ডেৰা॥ ॥ দোহা ॥ পৱনতনয সংকট হৰন, মংগল মূৰতি ৰূপ। ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয বসহু সুৰ ভূপ॥